آییم و رویم

یک سال گذشت، خیلی اتفاق ها افتاد.که اگر بخواهم بنویسم مثنوی هفتاد من می شود. اما باز هم به آن چیزی که گفته بودم براستی معتقدم که در زمان می گذرد و ما همچون ریگ کف رود شسته و صاف می شویم و در آخر در جایی آرام می گیریم. تا سر انجام مگر سیلی بنیان مان بر کند. سال نوتان فرخنده